Nerelerdeydim?

Melisi çekemedim ne zamandır...Ayasofya'yla idare ediverin gari!

 

Yine gelemedim..Evet, artık kabul edeyim bazen gelemiyorum.Zira evimizde bir türlü sular durulmuyor..En son yazdığım pazar gününden sonraki hafta içi gayet sakin geçti.Cuma akşamı İzmirden,Serkanın üniversiteden arkadaşıyla eşi geldiler.Ne yalan söyleyeyim haftasonu kalıp giderler sanmıştım ben ama 4 gün kaldılar.Cumartesi onları gezdirdik.Pazar veli toplantısı,pazartesi salı okul derken benim hayatım ayrıca devam ettiği için salı günü kafamı vücudumdan ayırıp deli tavuklar gibi koşmak istedim.Okul kalabalık,otobüsler kalabalık,ev kalabalık..Başım şişip şişip patlayacak sandım.Nefes alamıyordum resmen.
Burada ayrı bir parantez açmak istiyorum:blogda sürekli misafirden şikayet eder bir görüntü çizdiğimin farkındayım.Aslında öyle biri değilim vallahi bak,tanısanız seversiniz:))Misafiri çok severim ama her şeyin de bir zamanı var.Ben sabah 6da kalkıp işe giderken,kayınvalidem evdeyken,çocuk seste uyuyamazken,gece yarılarına kadar misafirlerle takılmak zorundaysam sevmiyorum misafir işini.Yaz tatilinde,geniş geniş gelsinler başım gözüm üstüne..
Misafirlerin gittiği gün -Seyhanımın deyimiyle- 'kendine accık zaman ayır günü' yaptım.Kadıköye indim,kitapçılarda takıldım (40 dakika kadar).Aslında niyetim kitap almak değildi.Misafirler gitti,kafamı dinleyeyim demiştim öyle.Lakin en çok satanlar bölümündeki Bilmemnenin Elli Tonu serisi dikkatimi çekti.Alıverdim ben de:) (-Bu arada tabii ki kitabın adı Bilmemnenin Elli Tonu değil ama ziyadesiyle müstehcen bir içeriği olduğundan googleda arayan beni bulsun istemem.O yüzden adını açık açık yazamadım.böyle  kurnazımdır.Siz elli tonu yazın çıkar zaten..böyle de yol gösterici..)Vay arkadaş,  o kitaplar neydi?Sabah 5e kadar okudum.Elimden bir saniye bırakamadım.5buçukta kalktım,işe giderken yine okudum.Aslında bu kitabı okuduğumu kimselere söylemeyecektim utancımdan  ama okulda matematikçinin diğer İngilizceciye 'valla lavaboya giderken bile bırakamadım,al bak sen de oku' dediğini duydum.Bu duygular tanıdık geldi,hangi kitapmış o dedim ve onun da aynı kitaptan bahsettiğini öğrendim.Önce utanarak sonra arsızca kitabı ne kadar beğendiğimi anlattım..Sonra okulda bir furya başladı ve hepimiz deli gibi Fifty Shades Trilogy okumaya başladık.Resmen aramızda gizli bir bağ oluştu  kızlarla.Christiandan başka bir şey konuşamaz olduk.Hepiceğizimiz Escalada yaşamak istedik. Charlie Tangoyla yolculuk etmek, Güney Fransada balayına çıkmak,Kırmızı Acı Odasında öhöm yok yok, o kadar da değil..bunu aklımızdan bile geçirmedik:))Yani biz evli olanlar geçirmedik.Bazı bekar Fencileri bilemem:))
Sonra 3 kitaplık seri bitince boşluğa düştüm ben...O haftasonu Serkan'ın eğitimi vardı.Aklım Christian ve Anastasianın tutlu dolu aşkına (!) takılmışken kayınvalide-gelin-torun ekseninde bir haftasonu yaşadım:))Neyse ki pazar akşamı Serkanı cebren ve hileyle sinemaya götürüp sevgiliymişiz gibi yapmak biraz gazımı aldı..Sempatik Fencimiz Sevcanın ' siz bunu okuduktan sonra kocanızdan soğumadınız mı?Haaahhaha..Benim en azından hala umudum var, var var hahaha'' diye kulağımda  yankılanmakta olan sesini 'ama bak biz de hala sevgiliyiz.Tabii.. bak  hala çok aşığız birbirimize 'şeklinde bastırabildim:))
Başka kitaplar da okudum bu arada.Onları da anlatacağım  bu yıl bitmeden..Yani inşallah..Söz vermiş de olmayayım şimdi..Bizim evde ne olacağı belli değil.
Neyse ne anlatıyordum.Seriyi bitirmiştim,boşluktaydım.Pazartesi kızlarla yemek yedik okul çıkışı.Eve dönüyordum ki Serkan aradı, dedesi ne zamandır rahasızdı,iyice fenalaşmış, annesi ve abisiyle birlikte memlekete gittiler.Eltim ve çocuklar bize geldi.Salı ve çarşamba Melise eltim baktı,ben sabahçı olduğumdan sçok fazla sorun olmadı. Çarşamba Serkan ve abisi döndüler.Kayınvalidem kaldı,dedenin durumu bayağı kötüymüş.Eltimler evlerine gidince benim annem ve babam memleketten geldiler.Dün ve bugün de onlar baktı Melise.Güzel bebeğimin düzeni alt üst olduAnnesi işte güçte,kimin baktığı belli değil kuzuma..Ben okuldan gelince 2 saat ağladı 2 gündür.Yarın alacağım gönlünü kızımın..
   Bugün dede vefat etmiş..Çok yaşlıydı ve çok acı çekiyordu.O yüzden kurtuldu diye düşünüyoruz.Mekanı cennet olsun inşallah..Serkan yine yola düştü cenaze için.Kayınvalidem bu hafta gelmez artık, annemlerle geçireceğiz bu haftayı..Ben de biraz bloğuma vakit ayırırım diye düşünüyorum.Melis'in 1,5 yaş yazısı, ayın kitapları, yılsonu muhasebesi, yeni yıl dilekleri..aklımda bir ton yazı var..Yazabilirim inşallah..
NOT:Yokluğumda arayan soran herkese çok teşekkür ederim.Siz olmasanız yazmak bu kadar keyif vermezdi.sağolun varolun kızlar!
NOT 2: 21 aralık demişsin yorum demişsin Ponkizcim ama arkadaşının dünyadan haberi yok.Bana Pepeyle gel,küçük kahverengi tavşanla gel..Uzun uzun anlatayım değil mi ama??

Yağmurdan Sonra

Deli gibi yağmur yağdı bugün.Ama başlığımız onunla ilgili değil.Geride bıraktığım (yani inşallah öyledir ) çalkantılı dönemle ilgili.                                                                

   Ben öyle 'İnsanlar ne kadar da hede hödö','hayat bazen ne çok bıdı bıdı' diyerek üstü kapalı anlatamıyorum derdimi çoğu zaman.Ayşe'ye mi kızdım.'Şu Ayşeye sinir oldum bugün' diyorum,Fatma kalbimi mi kırdı,'Boyun devrilsin Fatma'diyorum.Öyle rahatlıyorum:)
 2 hafta kadar önce yine böyle bir şeylere kızdım.Anlatmaya kalksam hem uzun sürecek,hem de sakinleşince her yazdığıma pişman olacaktım.Anlatmayayım ama bu zamanları da unutmayayım diye bir önceki postu yazdım ben de.Geçti çok şükür..Ya da sorunumu kabullendim,onunla yaşamaya alıştım..Öyle büyütülecek bir mesele değil aslında..Belki de küçük küçük şeylerin üstüste gelmesi yordu bu kadar beni.Her neyse..

• İnsan  mutsuzken cümle dünya nimetinden gönlü geçiyor..Sevdiği şeylerden bir daha asla keyif alamayacakmış gibi hissediyor.Keşke kötü hissettiğimiz her an, her şeyin geçeceğini hatırlatan bir çalar saat olsa kafamızın içinde:))O kadar umutsuzluğa kapılmazdık..Niye mi böyle söylüyorum.Çünkü o günlerde bir daha asla hayal kuramayacağımı sandım.Çocukluğumdan beri en büyük zevklerimden biri hayal kurmaktır benim.Herkes uyusun,yalnız olayım hayal kurayım,plan yapayım isterim hep.Şu geçen 2 haftada tamam dedim ben artık hayal kurmak bile istemiyorum.Öyle vazgeçmiştim dünyadan..Çok korktum ama çok şükür hayallerim geri geldi...Meğer hayatımda ne büyük yer kaplıyorlarmış,onlar olmadan çok renksizdi hayat..Kendime geldim,içim aydınlandı çok şükür. 'Bu aralar'dan bahsedeyim biraz da..
• Geçen hafta okula 'eğitim denetmen'leri geldi.Böyle diyorlar kendilerine ama bal gibi de müfettişler işte.Onları hiç sevmiyoruz:))Neyse dersimize girdiler,toplantılarını yaptılar gittiler çok şükür.Biz de dönemin ilk sınavlarını yaptık,okuduk..Yaz tatiline bir adım daha yaklaştık:)

• Şu son iki güne kadar hava çok güzeldi.Havanın güneşli olması insanın içini mutlulukla dolduruyor.Annelik de deli enerjisi veriyor galiba..Eskiden 2-3 saatlik uykuyla okula gitsem,eve gelir gelmez kafayı vurur yatardım.Ama şimdi güneşi gördüğüm her gün  Melis'i sokağa çıkarıyorum.Temiz hava alsın diye çıktığımız parktaki hava, o kadar da temiz değil belki ama onu sokağa çıkarınca çok mutlu oluyorum:))Hele bir de o gün iki lokma fazla yediyse,1 saat falan da uyuduysa değmeyin keyfime.Bir de bu ay el sallamayı öğrendi,yürürken mütemadiyen halkı selamlıyoruz.Çok eğlenceli:)
•    KPDS'ye çalışacağım diye kitap okuyamayacağım sanıp 'ayın kitapları bölümü kendini imha edebilir' demiştim ya hani, öyle olmadı:)Okula giderken otobüste uyuyorum genellikle ama eve gelirken kitap okuyorum ve bu ay 3.kitabımı bitirmek üzereyim.Ayrıntılar Ayın Kitapları postunda:)

   KPDS işi de yalan olmak üzere bu arada.Mart'ın ilk haftası gaza gelip her gece çalıştım ama ikinci haftanın başında Melisin diş huzursuzluğu, uykusuzluğu başladı.Ben de gece zırt pırt uyanacak diye erkenden yattım.Derken ipin ucunu kaçırdım.Vakit de daraldı,olmayacak galiba bu sefer..(Bu arada bilmeyenler için bu sınavın ne işe yaradığını söyleyeyim aslında yüksek lisans için falan gerekiyor bazı bölümlerde ama ben maaşıma eklenecek dil tazminatı için ireceğim.En yüksek seviyeden (A) alırsam her ay 60 tl civarı bir para ekleniyor 5 yıl boyunca maaşıma.5 yılda bir notun yenilenmesi lazım.Benimkinin süresi doldu,onun için uğraşıyorum..İlköğretimde çalıştığım, ekstra bir çalışma  yapmadığım,yabancı dil de ziyadesiyle nankör olduğu için yusuflamaktayım:))
• Sonracığıma dekorasyona merak sardım.Zaten çok severdim ama ev müsait değildi.Hala değil gerçi ama artık ufak tefek değişiklikler yapmaya kararlıyım.Ne yazık ki hemen olamayacak.Biraz daha beklemem lazım.'Şu kanepeyi şuna veririm,buraya şöyle bir şey alırım' falan diye plan yapıyorum şimdilik.İnşallah olur..Çok ümitliyim bu kez.Serkanı İKEA'ya,Tepe Home'a,Mudo'ya sürüklüyorum çılgınca.Küçücük bir kaç aksesuar aldım ev için.Onlara bile öyle seviniyorum ki..Başlangıç yapmış gibi hissediyorum şimdiden:)
• Vakit buldukça Pintereste bakıyorum bir de.Şu yukarıdaki resmi de oradan arakladım.Ama daldan dala gezerken kimden aldım karıştırdım:)

 İşte böyle....

Hayat Gailesi

(Lunar Lacuna adlı blogdan alıntı)





Bugün bundan sonraki hayatımızın ilk günü.Bunu hayata dair umutlarınızı yeşertmek isteyen ulu bir guru edasında söylemiyorum,tamamen gerçek anlamıyla kullanıyorum:))Bebeğimizin doğmasına az kaldığı için annem geliyor şu anda memleketten.Hanım kız doğup annem gidince kayınvalidem gelecek.4 kişi olacağız,o da giderse bir gün kızımız olacak yanımızda hep ,(belki bir de ikinci çocuğumuz).Yani iki kişilik hayatımız bitti dün.

   Serkan'la dün akşam yemeğinden sonra kendimizi Üsküdar'ın ara sokaklarına vurduk,hiç gitmediğimiz yollardan Kız Kulesi'ne indik,bir bankta belim el verdiğince oturup Kız Kulesi'ni,karşı tarafın ışıklarını,genç çiftlere musallat olan çiçekçi çingeneleri izledik,kağıt helva yedik.Bu arada hiç bir çiçekçinin Serkana musallat olmaması içime oturdu,insan hamile olunca çiçeği hak etmiyor demek ki:))Böylece bekarlığa veda ettik.
  Bu aralar hayatımızda neler olup bittiğine dair bir kaç not yazmak istiyorum şimdi.

•   Geçen cuma öğretmenler için il içi tayin isteme döneminin son günüydü.Okulumu,çocuklarımı çok seviyorum ama evle okul arası çok uzak olduğundan tayin istedim yine.Gerçi Üsküdar'ın puanları yüksek,okullarda da açık yok ama yine de şansımı denedim.Bu yıl ilk defa bir liseye de tayin istedim.Ben İngilizce Öğretmeniyim.Aslında ilköğretim,ana okulu,lise hatta üniversitelerin hazırlık okulunda bile çalışabiliyoruz ama ben okulu bitirdiğim yıl ilköğretime atandım diye kendimi ilkokul  öğretmeni sanıyorum.Bu yıl gözümü karartıp lise yazdım.Güya dün belli olacaktı sonuçlar ama milli eğitimimizin neresi doğru ki?Hayırlısı olsun bakalım
• Cumartesi bebek arabamızı aldık.Mutluyuz,gururluyuz.
• Pazar Serkan'ın işyerinden arkadaşı geldi,eşi ve kızıyla birlikte.Kızları bu yıl ilkokula başlayacak.Laf olsun diye Galatasaray İlköğretim Okulunun kurasına katılmışlar ve yüzlerce kişi içinden kızları bu okulda okumaya  hak kazanmış.Durucuk henüz olayın farkında değil ama anne,babası çok heyecanlıydı,biz de çok sevindik.Her çocuk en iyi şartlarda okuyabilse keşke.Ben de çok özendim.İnşallah benim kızım da böyle iyi okullarda okuyabilir.
• Pazartesi doktor randevumuz vardı.11 hazirana kadar normal doğum olmazsa sezeryan yapacağını söyledi doktor.Her şey yolundaymış,hanımefendinin başı aşağıda,suyu yeterliymiş,kilosu da 3000 gram olmuş.Haftaya salı tekrar gideceğiz.Bu kadar az kaldığına inanamıyorum.
• Salı Seyseyciğim geldi ve şekerlerimizi,şeker sepetimizi ve altın yastığımızı hazırladık.Bütün gün karın tokluğuna çalıştığı için söylendi Seysey Hanım:)Beni böyle meyveyle,tatlıyla kandıramazsın dedi durdu,5 kuruş vermedim:))))Canım arkadaşım ellerine sağlık,her şey çok güzel oldu.
• Bugün de annem geliyor.Geçen ay kayınvalidem buradayken bebeğin her şeyini yıkadık ütüledik,hastane bavulu bile hazırladık ama o gittikten sonra ben yine bir şeyler aldım.Artık annemle de onları yıkar ütüleriz.Haftaya da belki kızım gelir.İnşallah!